Naar aanleiding van de onderzoeken van de AFM over de kwaliteit van pensioenadvisering, is de WFT pensioenverzekeringen geïntroduceerd. Vanaf 1 april mogen intermediairs die zich niet hebben ingeschreven voor een pensioenopleiding, niet langer adviseren bij een pensioencontract. Ook het beheer dient voor deze datum te zijn overgedragen naar kantoren die wel kiezen voor de vergunning WFT Pensioenverzekeringen.

Regelmatig worden we dan ook benaderd met de vraag of we het beheer van een pensioencontract kunnen vormgeven voor intermediairs die niet langer actief willen zijn op het gebied van pensioenadvies. Een interessante markt, zo lijkt het, waar menig pensioenadvieskantoor zich vol op heeft gestort. Er zijn echter wel een aantal bottlenecks.

Zorgplicht
Een beheerder van een pensioencontract dient een bepaalde zorgplicht in acht te nemen. Is het product passend, voldoet het aan de fiscale en juridische wetgeving, zijn de verwachtingen van de werkgever en de werknemers correct?  Zijn de kosten van het product niet te hoog en zijn er wellicht betere alternatieven?

Terugboek en zorgplicht
Een probleem gaat ontstaan zodra het beheer daadwerkelijk moet worden overgedragen. In veel contracten zit een “terugboekrisico”; In het verleden genoten afsluitprovisies – de vergoeding van de advies- en beheerkosten – die nog niet “gerealiseerd” zijn en die in feite dus aan de verzekeraar moeten worden terugbetaald. Het is mogelijk om dit terugboekrisico “mee te nemen” bij overgang van het contract naar een andere adviseur. Gezien eerder genoemde conclusies is dit een lastig te beheersen bedrijfsrisico voor de overnemende partij.

Indien dit wel gebeurt, ontstaat er bovendien een belangenverstrengeling tussen de werknemer, de stoppende adviseur en de overnemende adviseur. De nieuwe adviseur dient zo goed mogelijk te adviseren, maar wenst terugboek betalingen voor de adviseur waar de portefeuille van is overgenomen wellicht te vermijden. Hoe objectief wordt het advies?

Werkgever de dupe?
Verzekeraars hanteren op het gebied van terugboek compleet verschillende standpunten. De ene verzekeraars stelt dat het terugboekrisico in één keer moet worden betaald door het stoppende intermediair, de andere verzekeraar neemt de terugboek volledig voor eigen rekening weer een ander kan een betalingsregeling aanbieden.

Indien een intermediair het terugboekrisico aan de verzekeraar gaat terugbetalen ontstaat een ander interessante discussie. In het product wordt gerekend met bepaalde kostenopslagen waaruit de (afsluit) provisie is gefinancierd. Nu deze afsluitprovisie in feite (gedeeltelijk) niet wordt uitbetaald maar terug gaat naar de verzekeraar, ontstaat een voordeel voor de verzekeraar. En een nadeel voor de verzekeringnemer en/of het stoppende intermediair. Logisch zou zijn dat verzekeraars vervolgens de kosten in de producten gaan verlagen. Tot nu toe zijn er nog geen verzekeraars die dit kunnen uitvoeren.

Een andere aangeboden oplossing bestaat uit het vorderen van de terugboek bij de overdragende adviseur door de verzekeraar, waarbij dit bedrag wordt overgemaakt aan de nieuwe adviseur. Gezien de toekomstige beloningsregels (provisieverbod) willen veel pensioenkantoren geen provisie ontvangen maar op uurtarief of abonnementen adviseren. Ook hier is de vraag aan de verzekeraar; maak het geld niet over maar laat het de klanten ten goede komen.
Aangezien een pensioenportefeuille bestaat uit producten van meerdere aanbieders, is het noodzakelijk om afspraken met bijna alle verzekeraars te maken over de te hanteren methode. Verzekeraars hanteren hier bovendien compleet afwijkende standpunten. Onze voorkeur gaat uit naar het volledig inbouwen van de “terugboek” in het voordeel van de klant. En de klant betaalt ons daarbij apart voor het advies.

Het zal daarom nog een hele klus zijn om voor 1 april 2012, de overgang van het beheer van contracten te realiseren. Wellicht is het handig dat de verzekeraars hier gemeenschappelijk een standpunt over gaan innemen!

Share
This